Иди Қурбон, ки бо номи Иди Қурбон низ маъруф аст, яке аз муҳимтарин ҷашнҳо дар тақвими исломӣ аст. Он омодагии Иброҳим (Иброҳим)-ро барои қурбонӣ кардани писараш ҳамчун амали итоат ба Худо ёдоварӣ мекунад. Аммо, пеш аз он ки ӯ қурбонӣ кунад, Худо ба ҷои он як гӯсфанд дод. Ин достон ёдраскунандаи пурқуввати аҳамияти имон, итоат ва қурбонӣ дар анъанаи исломӣ аст.
Иди Қурбон дар рӯзи даҳуми моҳи дувоздаҳуми қамарӣ дар тақвими қамарии исломӣ таҷлил мешавад. Ин анҷоми зиёрат ба Макка, муқаддастарин шаҳри ислом аст ва замонест, ки мусалмонони саросари ҷаҳон барои дуо, тафаккур ва ҷашн ҷамъ меоянд. Ин ид инчунин бо анҷоми зиёрати солона рост меояд ва замонест, ки мусалмонон аз озмоишҳо ва пирӯзиҳои Паёмбар Иброҳим ёд мекунанд.
Яке аз маросимҳои асосии Иди Қурбон қурбонии ҳайвон, ба монанди гӯсфанд, буз, гов ё шутур аст. Ин амал рамзи омодагии Иброҳим барои қурбонии писараш буд ва нишонаи итоат ва итоат ба Худо буд. Гӯшти ҳайвони қурбонӣ ба се қисм тақсим мешавад: як қисм ба камбағалон ва ниёзмандон дода мешавад, қисми дигар бо хешовандон ва дӯстон тақсим карда мешавад ва қисми боқимонда барои истеъмоли худи оила нигоҳ дошта мешавад. Ин амали мубодила ва саховатмандӣ ҷанбаи асосии Иди Қурбон аст ва ҳамчун ёдраскунандаи аҳамияти хайрия ва ҳамдардӣ барои дигарон хизмат мекунад.
Илова бар қурбониҳо, мусалмонон дар давоми Иди Қурбон дуо мекунанд, тафаккур мекунанд, тӯҳфаҳо ва табрикот медиҳанд. Ин замонест, ки оилаҳо ва ҷомеаҳо муттаҳид шаванд, робитаҳоро мустаҳкам кунанд ва барои неъматҳое, ки ба даст овардаанд, миннатдорӣ баён кунанд. Ин ид инчунин имкониятест барои мусалмонон, ки бахшиш мепурсанд, бо дигарон оштӣ мекунанд ва садоқати худро ба зиндагии одилона ва шарафмандона тасдиқ мекунанд.
Ирсоли дуову салом дар давраи Иди Қурбон на танҳо нишонаи ҳусни ният ва муҳаббат, балки роҳи тақвияти бародарӣ ва хоҳарӣ дар ҷомеаи мусалмонон аст. Ҳоло вақти он расидааст, ки ба онҳое, ки худро танҳо ё ба дастгирӣ эҳсос мекунанд, муроҷиат кунем ва ба онҳо хотиррасон кунем, ки онҳо аъзои арзишманд ва гиромии ҷомеа ҳастанд. Бо фиристодани дуову салом, мусалмонон метавонанд рӯҳияи дигаронро болида гардонанд ва дар ин замони махсус мусбат ва хушбахтиро паҳн кунанд.
Дар ҷаҳони имрӯзаи ба ҳам пайваста, анъанаи фиристодани дуову таманноҳои нек дар давоми Иди Қурбон шаклҳои нав пайдо кардааст. Бо пайдоиши технология ва шабакаҳои иҷтимоӣ, мубодилаи шодмонии идҳо бо дӯстон ва оилаи наздик ва дур аз ҳарвақта осонтар шудааст. Аз фиристодани паёмҳои самимӣ тавассути паёмҳои матнӣ, почтаи электронӣ ё платформаҳои шабакаҳои иҷтимоӣ то зангҳои видеоӣ бо наздикон, роҳҳои бешумори пайвастшавӣ ва изҳори муҳаббат ва дуову таманно дар давоми Иди Қурбон вуҷуд доранд.
Ғайр аз ин, амали фиристодани дуоҳо ва таманниёти нек дар давраи Иди Қурбон аз доираи ҷомеаи мусалмонон берун меравад. Ин имкониятест барои одамони дорои ҳама гуна динҳо ва заминаҳо, ки дар рӯҳияи ваҳдат, ҳамдардӣ ва фаҳмиш муттаҳид шаванд. Бо муроҷиат ба ҳамсоягон, ҳамкорон ва шиносон бо суханони нек ва имову ишора, афрод метавонанд эҳсоси ҳамоҳангӣ ва ҳусни тафоҳумро дар ҷомеаҳои худ, новобаста аз тафовутҳои динӣ, инкишоф диҳанд.
Ҳангоме ки ҷаҳон бо мушкилот ва номуайянӣ мубориза мебарад, амали фиристодани дуоҳо ва таманноҳои нек дар давраи Иди Қурбон боз ҳам муҳимтар мегардад. Ин ҳамчун ёдраскунандаи аҳамияти ҳамдардӣ, меҳрубонӣ ва ҳамбастагӣ ва қудрати робитаҳои мусбат барои рӯҳбаланд кардани рӯҳия ва муттаҳид кардани одамон хизмат мекунад. Дар замоне, ки бисёриҳо метавонанд худро танҳо ё депрессия ҳис кунанд, амали оддии фиристодани дуоҳо ва таманноҳои нек метавонад дар равшан кардани рӯзи касе ва паҳн кардани умед ва мусбат таъсири назаррас расонад.
Хулоса, ҷашн гирифтани Иди Қурбон ва фиристодани дуоҳо як анъанаи қадимӣ аст, ки дар дини ислом аҳамияти бузург дорад. Ин замонест, ки мусалмонон барои дуо, тафаккур ва ҷашнгирӣ ҷамъ меоянд ва садоқати худро ба имон, итоат ва ҳамдардӣ нишон медиҳанд. Амали фиристодани дуоҳо ва орзуҳои нек дар давоми Иди Қурбон роҳи муассири паҳн кардани шодӣ, муҳаббат ва мусбат ва тақвияти пайвандҳои ҷомеа ва ҳамбастагӣ мебошад. Дар ҳоле ки ҷаҳон бо мушкилот мубориза мебарад, рӯҳияи Иди Қурбон ба мо арзишҳои пойдори имон, саховатмандӣ ва лутфу марҳаматро хотиррасон мекунад, ки метавонанд одамонро муттаҳид созанд ва башариятро дар маҷмӯъ баланд бардоранд.
Вақти нашр: 05 июли соли 2024